A Travellerspoint blog

An Chaoi Ar Éirigh Neamh Leamh

BONETE, ILHABELA, SÃO PAULO

sunny 35 °C

DSCF0705.JPG

Trá Bonete, le canoa (canú) traidisiúnta.

Creid é nó ná creid, ach sa stát céanna agus an tríú cathair is mó ar domhain, São Paulo, tá baile beag bídeach atá chomh scoite amach sin ón saol nach féidir dul ann ach de shiúl na gcos (thar chosán contúirteach tríd an dufar ar a bhfuil nathracha nimhe, I might add, turas 4 uaire an chloig agus tú ag déanamh deifir) nó i mbád beag.
Bonete (250 duine) suite ar chósta theas oileán Ilhabela. Meascán fíoraisteach atá sa phobal: iascairí traidisiúnta timpeall leath na ndaoine atá ina gcónaí ann, daoine ó shliocht Indiach dúchasach a bhfuil fuil go leor foghlaeirí mara Eorpacha measctha trína gcuid fola (bhí Fernando, an fear a thug síob ar ais dom as Bonete ar maidin ina bháidín, ag maíomh as a sinsir Ollainneacha (go deimhin bhí súile fíorghorma aige agus craiceann geal.) An leath eile den phobal: surfistas, nó marcaigh toinne.

Chuaigh mé go Bonete ag cuartú suaimhnis, agus, bhuel, sin a fuair mé! Ar éigean gur féidir áit níos áille ar domhain a shamhlú. Ba aisteach cé chomh cosúil is a bhí leagan amach ghleann Bonete le leagan amach Ghleann Cholm Cille in iardheisceart Thír Chonaill - ach le crainn tropaiceacha, teas aisteach (35 gcéim inné) agus nathracha nimhe thuasluaite, ar ndóigh. Agus neart mioltóga freisin, ach tá a chuid mioltóga féin ag Tír Chonaill freisin ar nóigh.

Bhí an ceart ag foghlaeirí mara na staire agus ag surfistas an lae inniu. I mBonete, níl teacht ag an saol mór agus an strus a bhaineann leis ort. Níl fón póca ag duine ar bith, go deimhin níl aon leictreachas ann ach an oiread. Imíonn chuile dhuine a luí go breá luath, agus éiríonn siad le héirí na gréine, chun sult a bhaint as lá eile ar neamh.

Chaith mise lá ar neamh agus shocraigh mé imeacht liom faoi dheifir ansin. Chaith mé an lá sin ag snámh: san fharraige ar maidin, in eas fíoruisce sa tráthnóna, agus san fharraige arís san oíche. Ach cheana féin, bhí saol ciúin an ghleanna ghrianmhair ag éirí leamh. Mhothaigh mé, dá bhfanfainn lá eile ar i mBonete, go n-iompóinn i mo bicha preguiça ('ainmhí leisciúil', nó sloth i mBéarla.) Déarfainn gur tharla sé sin cheana, mar tá an mata atlântica, nó an fhoraois bháistí lena bhfuil 92% d'oileán Ilhabela clúdaithe, lán bichas preguiças.

Má thaitníonn an blog seo leat abair le do chairde faoi!

Posted by Alex-H 15:50 Archived in Brazil Tagged postcards

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint